jump to navigation

پارسایی بس است 25 جولای, 2008

Posted by آنام in دو دو تا.
Tags:
trackback

مشکل کجاست؟

زن در مقابل دریافت مهریه‌ای معلوم به عقد مرد در می آید. زن و مرد شریک هم نیستند، این یک معامله است. زن «زنِ مرد» است و مرد «آقای زنِ».

این معامله‌ای است که طی آن زن می پذیرد خدمات زنانه به آقای خود ارائه کند: خانه‌داری کند، کشتزار مرد باشد، بزاید!

مشکل طرح جدید مجلس نیست، مگر قبل از این طرح مرد دو زنه نداشتیم؟

زن اگر خوب و فرمانبر و پارسا هم باشد و وظایف زنانه‌ی خود را به بهترین شکل ممکن هم انجام دهد، حقی از حقوق مرد برای تجدیدفراش کم نمی شود.

زن باید پارسا باشد، خداترس! او باید از خدا بترسد تا شک نکند که باید به این برده‌گی تن بدهد، باید خداترس باشد تا باور کند که این زندگی زذیلت نیست، فضیلت است.

و غمگینانه‌تر آنکه، به این زنان یاد داده شده برای فرار از ظلم به «او» پناه ببرند، هم او که در طول هزاران سال فقط به زنان نفرت روا داشته است.

پارسایی بس است.

 

عکس از اینجا برداشته شده است.

دیدگاه‌ها»

No comments yet — be the first.