آیا آمریکا، ایران را دموکراتیک خواهد کرد؟ 29 جولای, 2008
Posted by آنام in Uncategorized.Tags: لیبرال، لیبرالیزم، دموکراسی،
trackback
یا بهتر بپرسیم: آیا حمله آمریکا به ایران، به استقرار یک حکومت دموکراتیک ختم می شود؟
به نظر من پاسخ به این سوال منفی است. ممکن است در پاسخ به ادعای من بگویید: «به عراق نگاه کن! سختی و زجر و ناامنی کشیده اند، اما انتخاب آزاد دارند، دولت خود را انتخاب می کنند، یک دموکراسی هستند، در آغاز راه شاید، اما آینده روشن است و به یک دموکراسی تبدیل خواهند شد.»
پاسخ من: «در همین انتخابات آینده عراق، اگر آیت الله سیستانی از مردم بخواهد که در انتخابات شرکت نکنند، اکثر قریب به اتفاق آنها در انتخابات شرکت نخواهند کرد.» عراق به یک دموکراسی تبدیل نشده و به این زودی ها هم تبدیل نخواهد شد.
دموکراسی حکومت مخصوص مردمان لیبرال دموکرات است و عراقیها هنوز دموکرات نیستند.
لیبرالیزم بر دموکراسی مقدم است، پیش از اینکه حکومت یک جامعه دموکراتیک شود، مردمان آن باید لیبرال شوند. در غیر این صورت شما ساختمانی بلند ساخته اید بدون پی، که هر بادی می تواند کل آنرا فروریزد.
لیبرال کسی است که به نسبیت و سیالیت حقیقت باور دارد، هیچ منشأ قدسی را برای کشف آن به رسمیت نمی شناسد، در نتیجه می پذیرد که باید در مقابل نظر و خواست دیگران تسامح به خرج دهد و مدارا کند.
او می پذیرد که هر انسانی حق دارد آنگونه که دوست دارد بیاندیشید و در نتیجه (خوب یا بد) چارهای جز حاکمیت خواست و نظر اکثریت نیست. (دموکراسی البته دیکتاتوری اکثریت نیست، حاکمیت اکثریت است با رعایت حقوق اقلیت، در این باره بعداً توضیح خواهم داد.)
او می داند که تنها ابزاری که برای کشف حقیقت دارد، خرد اوست (توانا یا ناتوان) پس به حاکمیت خردجمعی تن در می دهد.
حمله آمریکا به ایران، ایران را دموکراتیک نخواهد کرد، همانطور که نهضت مشروطه نکرد، همانطور که نهضت ملی شدن نفت نکرد و همانطور که انقلاب 57 نکرد.
تنها نتیجه این حمله میلیاردها دلار خسارت به تأسیسات زیربنایی مملکت، فراهم آوردن زمینه برای گسترش قرائتهای رادیکال از مذهب، تقویت گرایشهای جدایی طلبانه در بضی از اقلیتها و در نتیجه بروز اغتشاش و ناامنی در بسیار از مناطق کشور برای مدت طولانی و ورشکستگی کامل اقتصاد کشور خواهد بود.
برای دستیابی به دموکراسی عجله نکیند، هنوز خیلی وقت لازم است.
اتفاقاً من فکر می کنم این طرح توزیع مستقیم یارانههای احمدینژاد سریعتر از حمله آمریکا ما را به دموکراسی نزدیک میکند. علتش را توضیح خواهم داد.
پ.ن:
1) پیشنهاد می کنم کتاب «آینده آزادی» اثر فرید زکریا را مطالعه کنید.
2) این یادداشت به این دلیل نوشته شده که تازگیها زیاد با این جمله مواجه می شوم که: «بگذار حمله کنند! بدتر از اینکه نمی شود! چند سال سختی می کشیم و بعد راحت»
با همش موافقم به به جز اینکه پیش از اینکه حکومت یک جامعه دموکرات شود مردم آن باید لیبرال شوند. به نظز من مردم اگر لیبرال «باشند» خواه نا خواه حکومتشان هم دموکرات میشود. ولی آیا میشود مردم را لیبرال کرد تا لیبرال بشوند؟؟
جواب من:
سوال خوبیه، ولی شاید سوال قبلی این باشه که چرا ما اساساً تا حالا لیبرال نشدیم؟ مشکل کجاست؟ شاید تحلیل زیباکلام در فصل اول کتاب «ما چگونه ما شدیم» جواب خوبی برای این سوال باشه، خیلی خلاصه: او معتقده مشکل تارخی کم آبی یکی از مهمترین دلایل حاکم شدن حکومتهای توتالیتر در ایرانه (یکی بعد از دیگری) اما آیا میشه مردم رو لیبرال کرد؟ مردم لیبرال خواهند شد، زیاد هم بدبین نیستم، مخصوصاً با انقلاب رسانه ای در دهه حاضر و ظهور اینترنت. این بحث اینترنت و دموکراسی بسیار بسیار بحث شیرینیه!
من هم مثل شما امیدوارم انام جان!
نوشته و بحث جالبیست . امیدوارم که ادامه پیدا کنه . من به شدت با نظر شما در مورد رابطه ی جامعه ی لیبرال و دموکرات موافقم و این موضوع رو قبول دارم . اما دو نکته : اول اینکه همانند اون دوست بالایی ، راه و روش لیبرال شدن در جامعه یی مثل ایران رو چگونه تصور می کنید ؟ به نظر شما ما راه طولانیی برای رسیدن به این مرحله نداریم ؟
و مورد دوم در مورد همان طرح توزیع مستقیم یارانه های دولت نهمه که چه رابطه ای با لیبرالیسم و دموکرات شدن ایران داره …
جواب من:
دوست من، هر دو سوالی که پرسیدی جوابهاب طولانی دارن، راستش مطمئن نیستم اساساً خومن بتونم برنامه مشخصی درباره لیبرال کردن جامعه ایران ارائه کنم، اما در مورد ربط طرح توزیع مستقیم یارانه ها و دموکراسی به زودی یک سلسله مطلب همینجا می نویسم، فقط خلاصه به این قضیه فکر کن: دولت مثلاً اعلام می کنه ماهانه 100.000 تومان به هر ایرانی بالای 18 سال پرداخت خواهد کرد. خب! فکر می کنی مهم ترین شعار انتخاباتی رقبا در انتخابات آینده چی باشه؟ 110.000 تومن؟ 150.000 تومن؟ 180.000 تومن؟ خب کسی هم که می خواد 180.000 هزار تومن بپردازه باید کارآمد تر از کسی باشه که میگه 100.000 تومن، این هم دیگه یه قول شفاهی و شعار مسخره نیست که قابل اندازه گیری نباشه، همه در انتهای دوره 180 تومن یادشونه و می دونن که گرفتن یا نه، برای کارآمد شدن هم هیچ راهی جز تسلیم شدن به عقلانیت کاربردی مدرن وجود نداره! خب این هم یهنی حرکت به سوی مدرنیزم و لیبرالیزم
ایا شما منظورتان واقعاً دموکراسی است ؟ فکر نمی کنم چون دمکراسی یعنی نظر اکثریت ، خوب وقتی به قول شما در عراق ایت الله سیستانی به مردم بگوید که در انتخابات شرکت نکین و مردم شرکت نکنند یعنی نظر اکثریت اطاعت از مرجع تقلیدشان است . ایت الله سیستانی هیچ گونه تسلط نظامی بر مردم عراق ندارد و این یعنی هیچ کس مردم را مجبور نمی کند خودشان انتخاب می کنند و این عین دموکراسی است .
ولی البته که حمله ی امریکا به ایران هیچ مشکلی را حل نخواهد کرد ، چون ایران عراق نیست . در حکومت فعلی هم کاملاً دموکراسی بر قرار است و خواست اکثریت اجرا می شود .
پاسخ من:
خب، اول از همه از کامنت شما متشکرم و دوم از همه: سوالهایی که شما مطرح کردی که اتفاقاً اساسی ترین سوالهایی که باید در جامعه ای مثل جامعه ما بهش پاسخ داده بشه، در یک مطلب دیگه سعی می کنم جوابهای شما رو دقیق و کامل بدم.
رضا اسلان (اصلان؟) در گفتگو یا جان استوارت بحث جالبی را در رابطه با جنگ آمریکا با ایران مطرح می کرد. می گفت عدم موفقیت ما در عراق (2006)در عراق به خاطر این بود که ما دمکراسی را از بالا به پایین وارد کردیم. یعنی در بین مردمی که دمکرات نبودند یک حکومت دمکرات ایجاد کردیم. ولی دمکراسی در ایران در ground وجود داره (در اینجا اشاره ای به گروه های مدافع حقوق بشر و زنان و … کرد) ولی در بالا یعنی دولت موجود نیست و کاری که آمریکا باید بکنه اینه که یگذاره این گروهها کار خودشون را انجام یدهند و با تهدید و جنگ اوضاع برای این گروهها سخت تر نکند.
در نظر بگیر 30 سال پیش زمان انقلاب 75 درصد مردم بی سواد بودند. الان اگر مطالعه نمیکنند لااقل زیر ساخت های لازم را دارند. نرخ بیسوادی هم اکنون ایران(23%) 5 برابر نرخ بی سوادی ژاپن در سال 1905 هستش.
http://irane1404.com/NDetail.aspx?NewsID=675منبع
با این حال ژاپن 50 سال بعدش تازه افتاد تو راه.(نه فقط صنعتی).آدم نباید انتظار زیاد داشته باشه.
اول باید زیر ساخت ها درست بشه. مثل حذف یارانه بنزین، برق، خصوصی سازی شرکتهای دولتی و … چه درست چه غلط وقتی زیر ساخت آماده یاشه هر موقع که واقعا بخواهی راحت میشه درستش کرد.
به نظر من بیش از هر چیز باید به این نکته توجه کرد که هدف آمریکا از حمله به عراق لزوماً به ارمغان آوردن آزادی و دموکراسی برای مردم عراق نبوده است. هر چند شاید یکی از دلایلی که آمریکا سعی میکرد به خاطر آن جنگ را موجه نشان دهد همین قضیه بود. همه میدانیم که دلایل اقتصادی و سیاسی بسیاری وجود داشتند که بر این هدف مقدم بودند.
و اما در مورد پاسخ سئوال:
در یک دنیای آرمانی که گزینههای بسیاری وجود داشته باشد با شما موافقم. ولی در دنیای واقعی و در شرایطی که تنها گزینهی موجود برای مردم عراق زندگی در رژیم صدام حسین بود؛ مسلماً گزینهی جنگ بهتر بود.
فرید زکریا به درستی از گسترش بازارهای آزاد توسط آمریکا دفاع میکند ولی همانطور که گفتم در یک دنیای غیرآرمانی گاهی چنین گزینهای اساساً وجود ندارد.
شخصاً معتقدم استمرار وضع موجود برای مردم عراق و همچنین برای یک دموکراسی عراقی شدیداً مضرتر از جنگ بود. جنگ بهتر از تنها گزینهی موجود بود.
اگر به مفهوم جنگ علاقمند هستید، فصل اول کتاب پیتر دراکر به نام پایان انسان اقتصادی (The end of economic man) را پیشنهاد میکنم.