جام زهر را می نوشم و به کروبی رأی می دهم! 31 می, 2009
Posted by آنام in دو دو تا.Tags: کروبی، رأی، انتخابات موسوی، احمدی نژاد
trackback
من تصمیم دارم به کروبی رأی بدهم، این را کمابیش خیلی از دوستانم فهمیده اند. اگر انتخابات به دور دوم کشیده شد و موسوی هم به دور دوم رفت و در مقابل احمدی نژاد قرار گرفت، به موسوی رأی خواهم داد.
رأی دادن به کروبی به قول امام (!) برای من از خوردن جام زهر هم بدتر است. دوستی نوشته بود که این آدم از خودش چیزی ندارد، حرف توی دهانش می گذارند، در جواب گفتم: این ابله، حرفی را هم که در دهانش می گذارند نمی تواند مثل آدم بیان کند.
من به کروبی رأی می دهم چون 1) نمی خواهم احمدی نژاد رئیس جمهور باشد 2) از ریاست جمهوری میرحسین هم می ترسم 3) فکر می کنم باز این مردک برنامههای اقتصادی حداقل بهتری از بقیه دارد.
من احتمالاً بعد از اینکه اسم کروبی را روی برگهی رأی نوشتم و برگه را انگشت زدم باید چند روز به طور مداوم دستم را با آب و صابون بشورم تا احساس نکنم دستم هنوز کثیف است.
لطفاً این را متوجه باشیم!
چیزی که من این روزها متوجه نمی شوم این است که بعضی از دوستان از کروبی و موسوی بت می سازند! یکی قرار است بیاید که اباما شود (واقعاً این شعار بیمایهی «تغییر» کروبی حالم را بهم میزند)، دومی فرشته نجات است. این خبرها نیست!
هیچکدام از این آقایان حتی درصد کوچکی از ایدهآلهای من را هم نمایندگی نمی کنند، رأی من سلبی است و نه ایجابی.
رأی من به کروبی در مرحله اول یک «نه» است به احمدی نژاد، موسی و رضایی و در مرحله دوم هم احتمالاً یک «نه» به احمدی نژاد.
همین!
پی نوشت: چرا کروبی را به موسوی ترجیح می دهم: برای اینکه ترجیح می دهم حداقل به شعار تغییر قانون اساسی، حقوق شهروندی، و خروج پول نفت از سبد دولت و … در مقابل شعار بازگشت به روزهای اول انقلاب، نوستالژی اقتصاد دولتی و اسلام ناب محمدی و سرمایه دار طرفدار مستضعفین رأی بدهم.
موسوی نه حرف جذابی زده، نه اصرار دارد بزند! ایشان حتی اصرار دارد روشن نمایند که این چیزهایی که به او نسبت می دهند، نیست: اکراه دارد بگوید اصلاح طلب است، مانع سخنرانی نماینده نهضت آزادی در گردهمایی اصلاح طلبان می شود، فاصله خود را با مشارکت و حجاریان و … حفظ کرده.
بد تر از اینها: وقتی پای کنترل تورم به میان می آید، در بند پنجم برنامه اش می گوید: «اجتناب از اجرای سياستهای تورم زا به ويژه در قيمت گذاری کالاها و خدمات دولتی» (یاد طرح تثبیت قیمتها نیفتادید؟ اصلاً این کلمه قیمت گذاری کلمه احمقانه ای است، قیمت را باید بازار آزاد تعیین کند)، وقتی صحبت از حمایت از تولید داخل می شود، برنامه اش تمرکز بر کنترل واردات است (به جای تلاش برای ارتقاء بهره وری).
واقعاً متأسفم که مجبوریم بین این چهار نفر یکی را انتخاب کنیم و واقعاً امیدوارم که حداقل از بین اینها کروبی انتخاب شود.
سلام
مدتیه تمام مطالب شما رو مو به مو دنبال میکنم و به جرات میگم با بسیاری از نظراتتون موافقم.
من هم برای اولین باره که میخوام رای بدم.حتی در دوران خاتمی هم حاضر نشدم شناسنامم جوهری بشه. اما الان وضع فوق وخیمه…
در کل با نظرت راجع به کروبی موافقم…
ممنون میشم وقت بگذاری و عملکرد ها و برنامه های این 4 نامزد رو تک تک ( هرچقدر که میتونی ) تحلیل کنی.
مطمئن باش میتونی به خیلی ها کمک کنی.
مهدی از تهران
درود!
سلام
کاملا معلومه که این حرفها از دل پری برمیاد. این تیتری که زدی دقیقا جمله ای هس که چندروز پیش به خود میگفتم. ولی در نهایت رای من به موسوی ختم شد. چون ترجبح میدم واقع بینتر باشم. به نظر من حقوق ماهانه ای که کروبی در فکرش هس کمکی به اقتصاد بیمار ما نمیکنه. فقط راه احمدینژاد رو ادامه میده : نقدینگی رو دست مردم بالا میبره و قدرت خرید رو پایین.
منم جام زهر مینوشم و به موسوی رای میدم…و افسوس میخورم به حال خودمون که موندیم تو قحط الرجال..
to dari masalan az karroubi defa mikoni ya behesh tohin mioni? in ablah yani che?
فكر كنم اغلب راي دهندگان به كروبي اينجنين فكر مي كنند. در هر حال در صورتي كه نتوانيم مردم را به راي به كروبي قانع كنيم نبايد آنها را از راي دادن منصرف نماييد چون هر راي تحريمي ها يعني كاهش سهم احمدي از آراء. به اميد سربلندي و آقايي ايران عزير
سلام
من خودم به عنوان یک دانشجو معتقدم اگر چه
هیچکدوم ایدآل نیستن اما از ری دادن به کروبی بترس.
حتا تمدید مجدد احمدینژاد بهتر از رای به کروبی.
اگه به گذشتش نگاه کنه میبینی ۳۰ سال آدم فعال
در جهت منافع منفی خودش بود.
چطور ممکن عدمی با این سابقه در ۷۰ سالگی اصلاح تالاب بشه.
تمام حرفا واسه ری گرفتن. بدش تموم.
بنوش نوش جانت! حقته!
well said, couldn’t have put it better myself
ضمن تحسين شجاعت جناب آقاي كروبي، قطعاً «پيروزي» در انتخابات و «موفقيت» در طي 4 سال رياست جمهوري نياز به برنامهاي با چشمانداز روشن دارد. الگوريتم «پيروزي» اردوگاه ميرحسين كمي محتملتر از اردوگاه كروبي است زيرا كه توانسته «موج اجتماعي» لازم را ايجاد كند و اين بهدليل برخورداري ايشان از مشاوران قوي در اين زمينه است. مثلا ابتكار در استفاده از رنگ سبز، ابتكار در شيوه تبليغ بين جوانان و زنان، ابتكار در شيوههاي تبليغ و بهرهوري از گرافيك و … كفه ايشان را سنگينتر از جناب كروبي كرده است. اما مسئله اصلي پس از انتخاب است چرا كه اگر فقط صرف انتخاب بود، احتمال رأي آوردن جناب خاتمي از همه بيشتر بود. مشكل ما فرداي پس از انتخاب است چرا كه عنصر «كارآمدي» رمز موفقيت خواهد بود. آنچه كه باعث تكرار وضعيت فعلي ميشود، عدم توجه به مشكل اقتصادي خصوصا در اقشار فرودست است. برنامه اقتصادي اردوگاه ميرحسين كمي فنيتر و پروپيمانتر است (تمركز بر توليد داخلي و توجه به رونق بازار حال آنكه طرح حقوق دادن 70 هزارتوماني از محل نفت كمي براي عزت نفس ملت توهينآميز است. ضمن آنكه فراموش نكنيم دولت فعلي كه واقعا ميخواهد پول مستقيم به مردم بدهد و 4 سال هم تلاش كرده هنوز سالي 70 هزارتومان هم نتوانسته به واجدين بدهد چرا كه پولي در بساط نيست و چه بهتر كه نداد چون معلوم نبود در آنصورت افزايش نقدينگي چه بلايي سر تورم موجود ميآورد). همچنين از تيم قويتر و پرتعدادتري (تعداد بيشتر اقتصاددانان حامي و درخدمت ايشان) برخوردار است. اين مسئله در حوزه نفت نيز بارز است. اتفاقا مجموعهي تيم جناب كروبي خيلي زياد و متكثر نيست. در حاليكه جبهه ميرحسين از تعداد زيادي وزير سابق و لاحق تشكيل شده است. مثلا تيم نفتي ميرحسين در اولين حلقه از دو وزير تواناي قبلي همچون زنگنه و آقازاده تشكيل شده و حال آنكه جناب كروبي فرد برجستهاي در اين زمينه رو نكرده است. يا در زمينهي فرهنگي افراد برجسته بسياري در تيم ميرحسين حضور دارند و اردوگاه كروبي جز مهاجراني كه حضور ايشان در ايران بعيد بهنظر ميرسد، فرد مطرحي را معرفي نكرده است. سابقه اجرايي و پشتوانهي حمايت حكومتي، نظامي، انتظامي و مردمي ميرحسين نيز بهميزان محسوسي از همه بيشتر است. سازوكار حل و فصل موضوعات پيچيده از جانب ميرحسين توأم با آرامش، اطمينان و ضريب موفقيت بيشتري است در حاليكه جنجال و افزايش هيجان هميشه قرين موفقيت نيست. من حيثالمجموع چشمانداز موفقيت كابينه و تيم ميرحسين كمي تضمينيتر از بقيه است اگرچه سايرين نيز مورد احترام هستند.
من امروز «منشور حقوق بشر» کروبی رو خوندم. قبلش هم بيانيه های ديگرش رو خونده بودم. هر وقت کروبی بيانيه ای داده موسوی هم پشتش سعی کرده شبيه اون بيانيه رو بده… من هم مثل تو معتقدم اين دو «اصلاح طلب» عليرغم اين بيانيه ها و منشورها کاری از پيش نمی برند. چون سيستم مريضه. کل سيستم حکومتی ايران به تغيير اساسی نياز داره. اما در اين موقعيت با اين که حتی اگه کروبی اين حرف هايی که می زنه به خاطر سيستم موجود و به احتمال بسيار قوی عملی نشه يک نکته مثبت داره اون هم اينه که طرح اين مسائل (حقوق بشر، حقوق شهروندی، دفاع از نهادهای مدنی و…) بعد از اين که به قدرت رسيد بايد طرح بشه چون اين همه قول دادن بالاخره بايد مطرح شه. اون وقت شورای نگهبان و رهبری جلوش می ايستند و همين باعث می شه اين بحث ها تو جامعه بيشتر بره و مردم به حقوقشون بيشتر آشنا بشن. همين هم در موقعيت الآن ايران مثبته. پس اولا: خودمون رو گول نزنيم. اين کانديدها نماينده ما نيستند و کاری پيش نخواهند برد اما دومأ: همه بايد سعی کنن اين وعده ها رو پيگيرانه دنبال کنن و از اين کانديداها بخوان و بپرسن وعده ها چی شد و موقع طرح مجددشون بعد از انتخابات و مخالفت های نهادهای انتصابی حکومتی و همين طور مجلس فعلی، اون وقت خواسته های مدنی رو به شکل گسترده تو مردم ببرن. تنها راهی باقی مانده و مثبت همينه. پافشاری بر خواسته ها که در اين دوره در وعده های کانديدهای «اصلاح طلب» به شکل هر چند ناقص بازتاب پيدا کرده، بازخواست اون ها بعد از انتخابات و ترويج وسيع اين خواسته ها… مهم ترين تفاوت اين دوره از انتخابات طرح مطالبات مردمه و مردم از اين موقعيت بايد نهايت استفاده رو ببرن.
دیشب کروبی خراب کرد! تو مناظره به رضایی باخت!!!!